حاشیه‌نگاری بر اختتامیه فیلم فجر / از دردسرهای یک برج تا حکایت غایبان

اختتامیه جشنواره فیلم ‌فجر در حالی برگزار شد که هیچ کدام از عوامل فیلم “روز صفر” به مراسم نیامدند و هجوم مهمانان غیرسینمایی با رفتارهایی عجیب به سالن همایش‌های برج میلاد بار دیگر نشان داد که مدیران ‌برگزارکننده جشنواره فیلم فجر برای دوره‌های آینده باید فکری جدی برای محل مراسم اختتامیه بکنند.

به گزارش مجله خبری پیک عکس،آیین پایانی جشنواره فیلم فجر ۲۲ بهمن‌ماه در سالن همایش‌های ‌برج‌ میلاد با تلاوت آیاتی از قرآن کریم آغاز شد، آن هم در حالی که مردم کارت به دستِ پشت درهای سالن با شنیدن صدای سرود و قرآن به داخل ‌هجوم آوردند و با فریاد ، الفاظ نامناسب به مأمورانی که جلوی درها اجازه ‌ورود مهمان‌های غیرمرتبط با طبقه همکف را نمی‌دادند و با پریدن از روی صندلی‌ها در جاهای باقی خالی مانده که مختص عوامل فیلم و اهالی رسانه بود نشستند. در صورتیکه بالکن سالن همایش‌ها خالی بود.
نکته جالب توجه ادبیات کلامی بی‌ادبانه برخی از این افراد بود که حتی در حین خواندن قرآن، با ناسزا گفتن به جماعتی که جلوتر از آن‌ها نشسته بودند، دنبال جایی برای نشستن می‌گشتند.
مشابه این اتفاق دو سال قبل هم در اختتامیه جشنواره فیلم فجر فجر رخ داد و آن زمان هم دست‌اندرکاران جشنواره از حضور همراهان و مهمانان اجباری که به آن‌ها تحمیل می‌شد گله‌مند بودند و اینکه حتی خیلی از مسئولان و مدیران غیرهنری یا خانواده‌هایشان علاقه به حضور در اختتامیه دارند. با این حال به‌نظر می‌رسد از آنجا که کنترل این جمعیت در برج میلاد میسر نیست، باید مکانی دیگر مثل تالار وحدت که حاشیه‌هایش کمتری دارد، انتخاب شود.
اما از حاشیه‌های ورود مهمانها و شروع مراسم که اتفاقا با حضور پیروز حناچی شهردار تهران و اسپانسر اصلی جشنواره هم همراه بود بگذریم،‌ به اختتامیه می‌پردازیم که امسال دکوری ساده و مزین به سه تندیس بزرگ سیمرغ برایش طراحی شده بود.‌
این مراسم با اجرای محمدرضا شهیدی‌فر و اشاره او به اتفاق‌های اخیر جامعه همراه بود و بعد هنگامی که فرشته طائرپور به عنوان یکی از داوران بخش نگاه نو،‌کوتاه و مستند روی سن آمد در ادامه صحبت‌های مجری به گفته‌های بازیگر برنده جایزه اسکار واکین فلیکس اشاره کرد که گفته بود، از صدای خود برای بی صداها استفاده کنیم.
طائرپور همچنین افزود: ای کاش هنرمندان سینمای ما هم وقتی صحبت میکنند نگاه جامع گرایانه و خیرخواهانه داشته باشند گرچه اغلب آن‌ها دارند.
پس از اهدای جوایز اولیه این مراسم که شامل اقلام تبلیغاتی و فیلم‌های مستند و کوتاه و نگاه نو می‌شد، شهردار تهران  یک سخنرانی نسبتا طولانی از تاریخ ایران و فرهنگ آن و همکاری شهرداری با جشنواره در مسائل شهری داشت.
یکی‌ از بخش‌های ویژه این ‌مراسم اهدای جایزه سرباز وطن حاج قاسم سلیمانی بود که پس از شهادت سردار سلیمانی اضافه شد. در همین بخش اعلام شد تعدادی از خانواده‌های شهدای ترور،‌ آتش نشان، مقاومت و خانواده‌هایی از هواپیمای اوکراینی حضور ‌دارند که مادر شهیدان خالقی پور و همسر شهید آتش نشان از جمله آن‌ها بودند.‌ شهیدی‌فر در این بخش گفت که قرار بوده دختر شهید سلیمانی هم در این مراسم باشد که شرایط مهیا نشد.
حاتمی‌کیا و فرامرز قریبیان از غایبان مهم جشنواره بودند که برنده‌ جلوه‌های ویژه بصری فیلم “خروج” بارها با تأسف و حسرت گفت‌ که ای کاش این دو در مراسم حضور داشتند.‌
البته این دو سینماگر تنها غایبان جشنواره نبودند چرا که هیچ یک از برگزیدگان فیلم‌ “روز صفر” در مراسم حضور نداشتند و در میانه‌های برنامه تینو صالحی (بازیگر) با انتشار پستی در صفحه شخصی اینستاگرامش نوشت که عوامل فیلم “روز صفر” به اختتامیه نمیروند و از شرکت در آن انصراف داده‌اند چون فیلم را برای مردم ساخته‌اند نه صرفا جشنواره.‌
گرچه ‌گویا این مسئله به اطلاع دبیر ‌جشنواره رسیده بود.

از اتفاق‌های جالب این مراسم تقدیر از چهار کودک کار فیلم «خورشید» مجید مجیدی بود که با توجه به حرف‌های آن‌ها در نشست خبری فیلم، تعداد زیادی از حاضران مشتاق شنیدن صحبت‌های دوباره آن‌ها بودند. این بچه‌ها با تقدیر از مجیدی و عوامل فیلم به هم سن و سال‌های مشابه خود گفتند که از زندگی ناامید نشوند.‌ 
شهیدی فر با اشاره به فراموش شدن بعضی از بازیگران کودک سینما، ابراز امیدواری کرد که این اتفاق با همراهی مجیدی و  دیگر دست‌اندرکاران فیلم برای بچه‌های فیلم “خورشید” تکرار نشود.

سعید راد که پس از صحبت بچه‌های فیلم “خورشید” قصد خواندن نام بهترین بازیگر نقش اول را داشت، با دلخوری از بعضی همکارانش گفت: سینما، هستی است.‌ ما هیچ کدام آدم های شکست خورده نیستیم و متاسفم کسانی که باید در اینجا باشند نیستند، کسانی مثل آقای حاتمی‌کیا،درویش ..که من از دست این اساتید جایزه گرفتم.
او افزود: من ناامید می‌شوم از اینکه برخی دوستان نیستند.‌ کجای دنیا برای ما دست زدند جز اینجا؟ قهر یعنی چه؟ وقتی این گروه ‌متخصص داوری کارها را بررسی کرده‌اند چرا نباید اینجا حضور داشته باشند؟ 

در این بخش پیمان معادی برگزیده معرفی شد که چون در سالن نبود مهدویان جایزه اش را گرفت.‌ او با شوخی از مجری ‌مراسم ‌پرسید ‌که این سیمرغ‌ها که ایرانی هستند با سرد و گرم شدن نمی‌شکنند؟ چون اولین سیمرغ پیمان را باید سالم به او برسانیم.
او گفت که معادی در ایران نیست ولی همراهی کرده و در نشست خبری فیلم هم‌ با ارسال صوت شرکت کرد و برای مراسم اختتامیه هم ویدیویی به احترام داوران فرستاده است.
مهدویان در بخشی دیگر برای دریافت جایزه بهترین کارگردانی هم روی سن آمد که در سخنانی با اشاره به پدری که در فیلمش داغ فرزند می‌بیند از تمام پدران داغدار امسال کشور، از سیل گرفته تا حادثه آبان ماه و هواپیما و جان باختگان مراسم تشییع سردار سلیمانی در کرمان که این گروه آخر در دو قطبی پیش آمده در جامعه مورد بی‌توجهی قرار گرفتند، یاد کرد.

 این بخش از صحبتهای مهدویان در پخش تلویزیونی قطع شد همانند صحبت‌های امیر آقایی که وقتی از صحبت‌های مجری تلویزیون که گفته بود اگر کسی ناراحت است از ایران برود، انتقاد کرد.
امیر آقائی‌ با بیان اینکه “یک دلگیری دارم” گفت: چندی پیش خانمی از رسانه ملی اظهار کرد اگر کسی ناراضی است برود. رفتن را به کسی خطاب می کنند که آمده باشد اما ما بودیم و ریشه در خاک سر زمینمان داریم.
از دیگر اتفاق‌های حاشیه‌ای این مراسم به کنایه امیر بنان تهیه کننده فیلم “خورشید” باید اشاره ‌کرد که پس از تکرار این گفته مجری که « سازنده فیلم روز صفر هنوز نرسیده‌» گفت: آقای ملکان هنوز در ترافیک هستند؟

او پس از صحبتهای خود تمام عوامل فیلم را روی سن دعوت کرد تا عکس یادگاری بگیرند و همین سبب شد خیلی از مهمانان غیرسینمایی مراسم تصور کنند برنامه تمام شده و نظم بخشی از سالن را بهم ریختند و جایزه بهترین فیلم مردمی در همهمه و ازدحام اهدا شد.
البته قرار بود طبق اعلام قبلی سه فیلم برتر در آرای مردمی معرفی شوند که فقط برگزیده نهایی اعلام شد و جزییات آرای تمام فیلمها نیز براساس اعلام روابط عمومی جشنواره در روزهای آینده منتشر می‌شود.
تندیس سیمرغ‌ ساخت ایران ‌که پیش از این خارج از کشور ‌تولید می‌شد، بارها ‌مورد تاکید ‌و تمجید مجری مراسم قرار گرفت و جالب است که عسگرپور داور جشنواره ‌هم هر باری که خواست ‌برگزیده‌ای را معرفی کند با لحنی خاص به سیمرغ ساخت ایران اشاره ‌می کرد.

از دیگر اتفاق‌های مورد نقد برخی اهالی رسانه ‌در این مراسم  ‌این بود که مسئولان برج‌ میلاد حتی به خبرنگاران اجازه استفاده از پارکینگ ‌مجموعه را ندادند و آنهایی‌ که ماشین نداشتند هم برای برگشت، امکان استفاده از تاکسی های اینترنتی ‌را پیدا نکردند چون این تاکسی‌ها اجازه ورود به محوطه ‌برج‌ ‌میلاد را ندارند و تجربه سال قبل بسیاری از خبرنگاران ‌از قیمت گزاف آژانس این مجموعه آن‌ها را پس از تمام شدن برنامه ‌سرگردان کرد. 

این ‌مراسم ‌ساعت ۲۲ به پایان رسید در حالی که به نظر ‌می‌رسد داروغه زاده پس از سه دوره ‌برگزاری جشنواره تمایلی به پذیرش دوباره این مسئولیت نداشته باشد و طی جدیدترین مصاحبه اش در یک برنامه اینترنتی این موضوع را اعلام کرده است.

Author: مدیر سایت

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code